Angielski jest najbardziej używany wśród języków na całym świecie i cieszy się więc największym zapotrzebowaniem. Ale nie tylko Brytyjczycy posługują się językiem angielskim jako ojczystym. Do krajów anglojęzycznych należą również: Australia, Stany Zjednoczone, Nowa Zelandia, Kanada, Irlandia. W tych państwach język angielski jest dominujący, ale trzeba przyznać, że każde z tych państw, a ponadto każdy region w nich mają lokalne osobliwości języczne, kulturowe. Jeśli chodzi o język, każdy z przedstawicieli tych narodów potrafiłby się porozumieć z osobą z innego kraju anglojęzycznego za wyjątkiem poszczególnych słów, których się używa tylko w tym obszarze. Przede wszystkim chodzi o słownictwo. Chociaż to nie jest tajemnicą, że nawet dwie osoby mówiące w jednym języku, ale pochodząc z dwóch różnych regionów mogą nie zrozumieć czegoś ze słów swojego interlokutora. To są oczywiście pojedyncze słowa, ale nie znając tego, można poczuć się niepewnie podczas konwersacji. To są najczęściej kompletnie inne słówka. Wydaje się, że so wzięte z innego języka, ale jednak nie. Najbardziej rozpowszechnione są brytyjski i amerykański angielski. W szkołach, uczelniach wyższych z reguły się orientuje na brytyjski bądź amerykański angielski. Podam kilka przykładów takich słów, aby udowodnić to, co powiedziałem. Na przykład w brytyjskim angielskim mówi się na mieszkanie flat, natomiast w amerykańskiej wersji apartement. Ubikacja brzmi zgodnie z brytyjskim angielskim jako WC, ale w amerykańskim to jest bathroom. Bardzo ważną różnicą jest też słowo benzyna, które się mówi w brytyjskiej wersji jako petrol, a w amerykańskiej jako gas. Na koniec tych przykładów powiem typową różnicę, która jest związana ze słowem metro. W brytyjskiej wersji to jest underground, ale Amerykanin powiedziałby subway.

Są też słowa, które różnie się piszą. Przykłady do tego są następujące: jewellery-brytyjski, jewelry-amerykański. To samo jest z marvellous w brytyjskim angielskim, marvelous w amerykańskim. Zawsze brytyjskie ou jest zamieniane w amerykańskim na o, czyli favourite, honour, colourful będzie wyglądało w amerykańskim angielskim jako favorite, honor, colorful.

Mówiąc o gramatyce warto zaznaczyć, że Amerykanie ułatwiają sobie życie korzystając z prostszych form i konstrukcji gramatycznych. Na czym może polegać różnica? Niektóre czasowniki, które są regularne w brytyjskiej wersji, nie są regularne w amerykańskim i odwrotnie. To są takie czasowniki, jak: burn, dream, learn, smell, spill, spoil.

BrA: burnt, dreamt, learnt, smelt, spilt, spoilt.

AmA:burned, dreamed, learned, smelled, spilled, spoiled

Niektórzy Brytyjczycy i dalej stosują formy shall, aby utworzyć czas przyszły, ale Amerykanie preferują formę will, chociaż w brytyjskim forma will dla utworzenia czasu przyszłego też jest jak najbardziej dopuszczalna i nawet często używana.

Zauważalną różnicą między brytyjskim angielskim (skrót BrE) a amerykańskim angielskim jest wymowa. Brytyjczycy często nie wymawiają głoski -r na końcu wyrazów, podczas gdy Amerykanie wymawiają ją zawsze. Przykładowo, mieszkaniec Wysp powie na samochód [kah], natomiast mieszkaniec Stanów Zjednoczonych wyartykułuje to słowo jako [kar]. Co ciekawe, Amerykanie mają kompleks "British English" uznając tą wersję języka za bardziej dystyngowaną, prestiżową, mającą za sobą wielowiekową tradycję w odróżnieniu od American English.

Bardzo ciekawe są czasowniki frazowe lub złożone, które są używane z przyimkami i w zależności od tego zmienia się też częściowo lub całkowicie znaczenie wyrazu. W dialektach znaczenie może się różnić. Oczywiście są jakieś pewne normy, ale różnice regionalne istnieją szczególnie gdy chodzi o język potoczny.

Jak już wspomniałem, różni się słownictwo. Podejmując decyzję, jakiego wariantu angielskiego chcecie się uczyć, trzeba być bardzo konsekwentnym w tej kwestii. Bardzo często powstaje mieszanka w głowie. Osoby uczące się angielskiego zaczynają używać słów z brytyjskiego i amerykańskiego angielskiego. Aby uniknąć tego, trzeba od początku postanowić, co Państwo najbardziej preferujecie. Dla Państwa uwagi jest kilka przykładów różnic w słownictwie brytyjskim a amerykańskim.

cinema(Br), movie theatre(Am)- kino

post(Br), mail(Am)- poczta

timetable(Br), schedule(Am)- plan

sweets(Br), candies(Am)- cukierki

shop(Br), store(Am)- sklep

dustman(Br), garbage collector( Am)- śmieciarz

petrol(Br), gas( Am)- benzyna

garden(Br), yard(Am)- ogród

flexitime(Br), flextime(Am)- elastyczny czas pracy

underground(Br), subway(Am)- metro

To są tylko pojedyncze przykłady użycia tych słówek i tych różnic w wariantach języka angielskiego. Jest ich wiele więcej, więc warto zwracać uwagę na słownictwo w dialogach lub tekstach w książkach, podręcznikach, artykułach w gazetach, czasopismach itp.

Da się opanować te wszystkie różnice, ale trzeba się wysilić i celowo iść do przodu. Wszystko zależy od Państwa motywacji oraz ograniczeń czasowych. Najtrudniejszą jest rzeczywiście wymowa, który się bardzo różni. Tutaj warto ewentualnie przeprowadzić się do kraju i mieszkać tam jakiś czas, żeby się przyzwyczaić. 

Opublikowano:

2017-10-09

Autor: Firma Buki: Edukacja szkolna